Posted on

पाऊस

2+

हवेतल्या गारव्याला कापत जीवाचा ढग करून आबा शेतकडं पळत गेला,
शेताजवळ आला तेव्हा पावसानं जोर धरला होता,
अंगातलं सारं अवसान गोळा करून त्यानं हातातला दगड त्या गळक्या आभाळाकडे भिरकावला. शिव्या हासडल्या आणि उभ्या उभ्याच कोसळला.
हाताशी आलेलं पीक पोरीच्या लग्नाची सोय करून देणार होतं.

2+
Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *