Posted on

#मी टू

0

#मीटू या मोहिमे अंतर्गत अनेक लोकांचे पितळ उघडे पडत आहे. बॉलिवूड हे सदैव वादात अडकले आहे. मुळात आपण ज्यांना चरित्र अभिनेता अथवा हिरो म्हणतो, तेच या अन्यायाचे काळे भागीदार आहेत. स्त्री व पुरुष खांद्याला खांदा लावून काम करतायेत. सर्वदूर तिच्या कामाचा धडाका आहे. सर्वदूर तिचे कौतुक आहे. पण पुरुषप्रधान संस्कृती आणि वासनांध नजरा ह्यापासुन तिची सुटका केली गेलेली नाही. ह्यातच समाजाचे अपयश आहे. स्त्री वर असलेला ताबा आणि तिने आपलेच ऐकावे हा अट्टाहास म्हणजे एक प्रकारचा पुरुषी अहंकार आहेच.

पण हे सगळे घडण्याला कारणीभूत काय आहे? इतके कठोर कायदे असूनसुद्धा असे का व्हावे?
आपल्या समाजाचा तिच्याकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन काय ? आपले संस्कार एक आणि आचरण वेगळे असे का ?.
समाज आणि समाजमाध्यमे ज्यात आपण आणि तमाम दृकश्राव्य गोष्टी सिनेमा, टीव्ही, जाहिराती आणि तत्सम बाबी येतात यांतून स्त्रीयांना ज्या पद्धतीने दाखविले जाते व आवडीने पाहिले जाते. आणि हाच हिणकस विचार समस्त स्त्रीवर्गाला लागलेला अभिशाप आहे.
सिनेमा आणि नाटकक्षेत्रात उतरायचे असेल किंवा एखाद्या संस्थेत, व्यवहारिक जीवनात पुढे जायचे असेल तर तिची आधी मानसिक आणि शारीरिक पिळवणुक केली जाते. यापेक्षा सामजिक दळभद्रीपणा कोणता. मग जी लोकं अशी पिळवणूक करतात त्यांच्यात आणि जनावरात काय फरक आहे? तुरळक अपवाद वगळता बहुतांशी सिनेजगतात अशी नामांकित, सुशिक्षित आणि बडेजाव करणारे समाजसेवक या प्रकारातील जनावरे आहे. आणि या टोळक्यामुळेच या क्षेत्रात जाणाऱ्या स्त्रियांना सहमती आणि असहमतीशिवाय अनेक गोष्टी कराव्या लागत आहेत. तनूश्री ने जो मुद्दा उचलला आहे त्याला ज्या पद्धतीने बळ मिळाले आणि अनेक वर्षांची घुसमट बाहेर पडली, त्यामुळे या प्रश्नाची व्याप्ती आणि गांभीर्य लक्षात घेण्यासारखी आहे.
आणि समाजाच्या विचित्र वागण्यानुसार, नुसते दिखाव्याला का होईना समाज स्त्रियांची बाजू घेत असतो.
त्यामुळे स्त्रियांचा विकास होऊनसुद्धा स्त्री जातीला आपल्या बंधनात ठेऊन घेण्याचा प्रकार पुरुष वर्गाकडून केला जातो. व पुरुषवर्गाचा तिटकारा म्हणून स्त्री ही नेहमीच आपली भूमिका कठोर निर्णयात रुपांतरीत करते. मग या कठोर वर्तनात वा निर्णयात सुसंस्कृत पुरुषवर्ग सुद्धा होरपळतो. पुरुषप्रधान संस्कृतीत स्त्री वर्गाची ससेहोलपट होतेच. स्त्री जीवनाचा संघर्ष ते तिचा विकास इथपर्यंत सर्व गोष्टी योग्य आहेत पण करिअर या नावाखाली समाजाने तिची जी दुरावस्था केली आहे, ती अत्यंत वाईट आहे.
“स्त्री व पुरुष ही रथाची दोन चाकं आहेत. दोन्हींचा विकास झाला तरच आयुष्य सुरळीत होईल.”
“तिचा मान राखला गेला तरच सुसंकृत पिढी निर्माण होईल”

प्रविण शांताराम
www.pravinshantaram.com

0
Posted on

यशस्वी लेखक बनायचे आहे का ?

1+

*✍यशस्वी लेखक बनायचे आहे का ?*

*✍यशस्वी साहित्यिक म्हणुन करिअर करायचे आहे का ?*

साहित्य, लेखन आणि काव्य विषयांमध्ये करिअर करू इच्छिणाऱ्या नवोदित, धडपडणाऱ्या आणि प्रस्थापित लेखकांसाठी दर्जेदार मार्गदर्शनाची सुवर्णसंधी !

मराठीमध्ये एखादा *चेतन भगत, अमिश त्रिपाठी, हरिवंशराय बच्चन , गुलज़ार अथवा अरुंधती रॉय यांच्यासारखा यशस्वी लेखक* का निर्माण होत नाही ? मराठी लेखकांना *बुकर पारितोषिक, नोबेल पारितोषिक किंवा एखादे आंतरराष्ट्रीय कीर्तीचे पारितोषिक* का मिळत नाही ?

मराठी माणसामध्ये खरंतर प्रतिभा, सृजनशक्ती आणि क्षमता यांची जराही कमतरता नाही. जगातील दहाव्या क्रमांकाची बोलली जाणारी मराठी ही भाषा आहे. पण तरीही अशी परिस्थिती का आहे ? याचा शोध घेताना अनेक कारणांपैकी एक कारण म्हणजे *मार्गदर्शनाचा अभाव* हे आहे असे लक्षात आले.

त्यातूनच एक लाख लेखक आणि एक कोटी वाचक यांना जोडणारी अभिनव साहित्य चळवळ – साहित्य सेतूचे संस्थापक प्रा. क्षितिज पाटुकले यांनी *लेखन कार्यशाळा* ही अभिनव संकल्पना मांडली. *हिऱ्याला सुद्धा पैलू पाडल्याशिवाय खरी किंमत मिळत नाही.* महाराष्ट्र साहित्य परिषदेचे कार्याध्यक्ष प्रा. मिलिंद जोशी यांनी या संकल्पनेला सक्रिय पाठिंबा दिला. २०१७ साली पहिल्यांदा अशा कार्यशाळा आयोजित केल्या होत्या त्याला चांगला प्रतिसाद मिळाला.

महाराष्ट्र साहित्य परिषद आणि साहित्य सेतू यांनी संयुक्तरीत्या ऑक्टोबर २०१८ ते जानेवारी २०१९ दरम्यान खालील आठ कार्यशाळा आयोजित केल्या आहेत.

१) *व्यावसायिक लेखक बना*- कॉपीराईट, ISBN ,रॉयल्टी, ई-बुक, अमॅझॉन किंडल आवृत्ती, ऑनलाईन वितरण ( १४ ऑक्टोबर २०१८ )
मार्गदर्शक : अ‍ॅड. कल्याणी पाठक, भालचंद्र कुलकर्णी, विवेक वेलणकर, प्रा. क्षितिज पाटुकले,

२) *कथालेखन कसे करावे ?* ( २८ ऑक्टोबर २०१८ )
मार्गदर्शक : भारत सासणे, मोनिका गजेंद्रगडकर, मंगला गोडबोले, प्रा. मिलिंद जोशी

३) *कादंबरीलेखन कसे करावे ?* ( १८ नोव्हेंबर २०१८ )
मार्गदर्शक : रविंद्र शोभणे, राजेन्द्र खेर, निलिमा बोरवणकर, अंजली सोमण

४) *ब्लॉगलेखन कसे करावे ?* ( २५ नोव्हेंबर २०१८ )
मार्गदर्शक : भाऊ तोरसेकर, ओंकार दाभाडकर, प्रा. क्षितिज पाटुकले, राम जगताप

५) *गझललेखन कसे करावे ?* ( ०२ डिसेंबर २०१८ )
मार्गदर्शक : म. भा. चव्हाण, रमण रणदीवे, हिमांशू कुलकर्णी, राजन लाखे

६) *संशोधन पद्धती व उपयोजन* ( ०९ डिसेंबर २०१८ )
मार्गदर्शक : डॉ. अरुणा ढेरे, डॉ. मनोहर जाधव, रेखा इनामदार–साने, विलास खोले

७) *अनुवाद कसा करावा ?* ( १६ डिसेंबर २०१८ )
मार्गदर्शक : उमा कुलकर्णी, वर्षा गजेंद्रगडकर, चंद्रकांत भोंजाळ, भारती पांडे

८) *लेखक – तंत्रज्ञान आणि सोशल मीडिया* ( ०६ जानेवारी २०१९ )
मार्गदर्शक : मंदार जोगळेकर, दिपक शिकारपूर, प्रा. क्षितीज पाटुकले

*कार्यशाळेसाठी ऑनलाईन नोंदणी करता येईल.* www.sahityasetu.org या संकेतस्थळाला भेट द्या. आपल्याला या संकेतस्थळावर *www.sahityasetu.org/karyshala* येथे ऑनलाईन नोंदणी करता येईल.

*कार्यशाळेचे ठिकाण* – एम ई एस ऑप्टिमेट्री कॉलेज, पहिला मजला, पेरूगेट भावे हायस्कूल आवार, सदाशिव पेठ, पुणे ४११०३०

कार्यशाळांची संपूर्ण माहिती आणि अर्ज *७०६६२५१२६२* या व्हॉटसअप क्रमांकावर *‘कार्यशाळा’* किंवा *‘karyashala’* असा संदेश पाठवून मागवता येईल.

अधिक माहितीसाठी कार्यालयामध्ये प्रत्यक्ष भेट द्या. *पत्ता – ६२२, जानकी रघूनाथ, पुलाचीवाडी, झेड ब्रिज जवळ, ऑफ जंगली महाराज रोड, डेक्कन जिमखाना, पुणे-०४*. मोबाईल क्रमांक – *७५०७२०७६४५*

*कृपया हा मेसेज आपल्या सर्व व्हाट्स ग्रुप्स आणि कॉन्टॅक्टसना शेअर करा ही नम्र विनंती*

1+
Posted on

डिजिटल पब्लिशिंग कार्यशाळेत Bronato 

0

 

मुंबई येथील C-DAC येथे २८ सप्टेंबर २०१८ रोजी ‘डिजिटल पब्लिकेशन कार्यशाळा’ आयोजित करण्यात आली होती.

Continue reading डिजिटल पब्लिशिंग कार्यशाळेत Bronato 

0
Posted on

हिरजची हिरकणी अाणि चुंगीची पोरं। Bookshelf

0

आंतरराष्ट्रीय कीर्तीचे शास्त्रज्ञ डॉ. भास्कर थोरात यांनी त्यांचे अात्मकथन ‘हिरजची हिरकणी अाणि चुंगीची पोरं’ या पुस्तकातून मांडले अाहे. सहा विभागात विभागलेल्या त्या अात्मकथनाला संस्कार अाणि अनुभव अशा दोन घटकांची बैठक अाहे. Continue reading हिरजची हिरकणी अाणि चुंगीची पोरं। Bookshelf

0
Posted on

एक दिवस… कवितेसाठी !

0

● एक दिवस… कवितेसाठी ! या उपक्रमातील मान्यवर वक्ते/कवी, विषय, कार्यक्रमाची रूपरेषा व इतर सर्व तपशीलासह कार्यक्रमाची सविस्तर माहिती…!

Continue reading एक दिवस… कवितेसाठी !

0
Posted on

काय लिहाव  तिच्याबद्दल- रवींद्र पाटील

28+

काय लिहाव  तिच्याबद्दल …
ती बरसणाऱ्या पावसाची रिमझिम धून आहे ……
कि कडाडत्या थंडी मधलं कोवळ कोवळ ऊन आहे……
ती आहे दुखा:तल  माझ्या डोळ्यातलं पाणी ,
कि सुखामध्ये ओठांवर आसुसलेली मंजुळ गाणी …।
ती चिमण्यांचा चिव चिवाट आहे
कि निखळ वाहत जाणाऱ्या नदीचा खळखळाट आहे ……।
ती आहे अंगणभर माझ्या पसरलेलं मोहक चांदण
कि माझ्या रागावर नियंत्रण असलेलं तिच्या नावच गोंदण ……।
ती आहे क्षितीज्यावर पसरलेलं सुर्याच किरण ….
कि जगायचं कस याच नेमक उदाहरण ……….
आहे ती एक शक्ती जी माझ्या घराला घरपण देते ….
ती आहे तो शब्द ज्यामुळे माझी कविता जन्माला येते ……!!

काय लिहाव तिच्याबद्दल ….
ते अक्षर जर नसेल तर बाराखडी लंगडी आहे ,
तीच तर माझ्या एकटेपणात माझी खरी सवंगडी आहे ………
मी नाही म्हणत कि ती प्रत्येक वेळी माझा श्वास… श्वास होतो ….
कारण मुलगी आहे याचा फक्त आपल्याला भास होतो….

काय लिहाव तिच्याबद्दल ….
ती माझ्याकडे महागडी खेळणी ,नवीन नवीन कपडे ,
मॉल मध्ये फिरणं किवा वेगवेगळे मोबाईल नाही मागत …।
नाहीच तिला पुष्कळ असा पैसा आपल्या स्वतावर उधळायला हवा …
तिला फक्त मी तिच्यासोबत काही काळ  खेळायला हवा …।

आणि तरी मी म्हणतो ….
नाही बाळा  काम आहे …कामामध्ये हरवून गेलोय …
नाही काम केल तर कस चालेल …असे नाईलाजाने उत्तरे देत आलोय …
आणि उत्तरे देवूनही आज मी तिच्यासमोर खरच निरुत्तर झालोय ….
पण खोटी खोटी का होईना ती मला सहानभूती देते …।
नाही पप्पा  मी तुम्हाला पुर्णपणे  समजून घेते ….
पण तरीही …. ती डोळे बंद करून रडत बसते ….
कुशीत झोपल्यावर माझ्या स्वप्नातही माझ्याशी खेळत बसते …।
आयुष्य का अस धावपळीत गुरफटून निघून जातं  …
आणि आपण म्हणतो कि आपल्या मुळीच मनन सार काही समजून घेतं ….!!

रवींद्र पाटील

 

28+
Posted on

मायची_हाक ! -सुधीर वि. देशमुख 

18+

बाळ तू मोठा साहेब झालाय
हाफ पॅन्टचा सुटा बूटात आलाय
मोठी गाड़ी मोठा बंगला
कमावतो आहे खुप चांगला

आता सारखा तू कामात असतो
लहान गोष्टी साठी वेळ नसतो
लहान होता तेव्हा बीमार झालता
बा तुया रातभर जागला

गावात नव्हता डॉक्टर वैद्य
पाठीवर घेऊन तुले शहर गाठलं
आता बा जरा थकलाय
पाठीपासून थोडा वाकलाय

काल रात्रि अचानक उठलं
रातभर सारख्ं खोकत बसलं
तालुक्यात तुले शाळेत टाकलं
खुट्यावरच वासरु विकुन टाकलं

पैसा तुया आम्हास नको
गाड़ी बंगला तर अजिबात नको
बा च तेवढं ऐक
गावात येऊन एकदा भेट

तेल संपलेला दिवा तो
परत कधी पेटनार नाही
विझला आता तर
कधी तुला दिसणार नाही

मग कधी तू तेरवि करशील
समाज सर्व जेवू घालशील
सगे सोयरे येतील रे सर्व
पण बा तुया दिसणार नाही.

सुधीर वि. देशमुख 

 

18+
Posted on

चंद्र्फुलांच्या बागा….!!!- प्रथमेश माधव डोळे

16+

कधी दिसावी आनंदाच्या
किनाऱ्यावरी नाव
कधी दिसावा अश्रुंमागे
आठवणींचा गाव…

कधी ऐकावे पानांवरती
थरथरणारे गाणे
कधी मौनातून कधी एकांती
शीळ वाजवीत जाणे…!

कधी जागेपण असे भिनावे
जशी नभातील वीज…!
कधी आईच्या गोड कुशीतील
लेकुरवाळी नीज…

जीवन म्हणजे आठवणींच्या
कवितेमाधली ओळ…
वृद्ध आज्जीच्या डोळ्यांमधला
भातुकलीचा खेळ…

जीवन म्हणजे गर्दीमधली
एक रिकामी जागा..!
काळोखाच्या वळणावरती
चंद्र्फुलांच्या बागा….!!!

प्रथमेश माधव डोळे

 

16+
Posted on

समर्पण- सांची कांबळे

170+

हा पाऊस रुजलाय माझ्यात
खोलवर…
अंगावर सरसरून येणाऱ्या शहा-यांत
तोच फुलत असतो…

आभाळभर पसरणा-या
धावत्या सरी-
जशा तानपु-याच्या
झंकारणा-या तारा…
नि त्यावर फिरणारी-
ती थरथरती बोटं…

या भरल्या आभाळाशीच
जोडलं जातं
माझं अवघं विश्व-
काही कळायच्या आतच…

हरवून जाते मी-
पानापानांतून ओथंबणा-या पागोळ्यांत,
तरारून येणा-या उभ्या रानात,
अर्धवट भिजल्या भुरभुरणा-या केसांत,
अन् धडधडत्या काळजाची लय सावरणा-या –
या पावसाच्या आदिम स्वरांत…

नको नको म्हणता
भिजवतोच हा पाऊस…
भिजवतो कसला-
विरघळवतो ;
कणाकणानं !….

हट्ट सोडते मग मी,
अन् झेलून घेते,
माझ्या दिशेनं धावत येणा-या
सरींचा आवेग…

मोकळ्या मनानं
कुरवाळून घेते,
हा काळजात घुसणारा वारा…

…अन् भिजून जाते चिंब…
वाहू देते स्वतःला,
या वाहत्या सरींत…

माहितीये मला-
की परतीचा आहे हा पाऊस…
निघून जाईल केव्हातरी-
कायमचाच !…

पण तरीही असा सर्वस्वात
भिनत राहतो तो,
की ढळतात सारे निर्धार….
पुसट होतात रेषा…

जीव ओवाळून टाकते मी आता,
या चार क्षणांवर…
उद्या नसतील
या सरी कदाचित ;
पण म्हणून जगणंच राहून जायला नको !

सांची कांबळे

 

 

170+